Op 30 september loop ik met een groot aantal ‘vrienden van Rood’ 10 kilometer mee met de ‘halve van Haarlem’. Ik had gehoopt dat dat niet had gehoeven, want dan had ik lekker in mijn bed kunnen blijven liggen, en had die rooie nog geleefd.

Vandaag (3 september 12:10) liep ik na de eerste tweehonderd trainingsmeters al krom, en realiseerde ik me dat ik pas op een vijftigste van de totale afstand was. Van boven hoorde ik die rooie lachen. Ik kan niet wachten tot ik straks ergens halverwege mijn trainingsrondje een volle bui in mijn nek krijg, dat zal die pas echt mooi vinden.

Ik publiceer dit juist via ook Elitepauper omdat Laurens daar zo’n groot onderdeel van uitmaakt. Na zijn overlijden is hij nog in het boek gezet en tijdens de boeklancering was hij het pijnlijke maar prachtige hoogtepunt van de speech en de avond.

‘ Als laatste kom ik bij degene die er vandaag niet bij is. Van de 120 mensen die ik hier vandaag aanwezig wilde hebben kon ik er uiteindelijk maar 119 uitnodigen. In Excel bleef 1 vakje leeg. Op 3 februari overleed Rood, een van onze jongens van FC Haarlem. Voor mij is het een van de allerheftige gebeurtenissen van de afgelopen jaren geweest. Ik weet dat hij trots was op het boek, en stukken heeft gelezen toen hij in het ziekenhuis lag. Ik hoop dat hij trots is als hij weet dat ik na zijn overlijden er nog een stuk over hem heb geschreven. De enige pure non-fictie alinea gaat Rood. Daar ben ik trots op. Ik kan hem het boek niet meer overhandigen, maar ik kon nog wel over hem schrijven. En vandaag kunnen we proosten, op hem. Want ik weet zeker dat hij dat ongelofelijk mooi zou hebben gevonden. Deze is voor Rood. Rood voor altijd. ‘

Daarom vraag ik het gewoon, zouden jullie mij willen sponsoren? Voor een paar (of heel veel, mag ook) pieken. Dat zou prachtig zijn.

Het kan hier: https://whydonate.nl/fundraising/freek-voor-rood/en

Rood voor altijd.